فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۱۶۰۳
تاریخ انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۱۶۰۳
انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵

مارهای چهارپا (+اینفوگرافیک)

مار
آیا مارها پا داشتند؟ در بدن پیتون ها و بوآها یادگاری عجیبی از دوران باستان وجود دارد که ثابت می کند اجداد آن ها چهارپا بودند.

عصر ایران - آیا تا به حال به این فکر کرده اید که مارها چگونه به شکل امروزی خود درآمده اند؟ مارها همیشه موجوداتی بدون دست و پا نبوده اند. در واقع، طبیعت در بدن برخی از بزرگ ترین مارهای جهان، یعنی خانواده پیتون ها (Pythonidae) و بوآها (Boidae)، یادگاری عجیبی از اجداد چهارپای آن ها به جای گذاشته است: مهمیزهای لگنی (Pelvic Spurs).

مهمیز لگنی چیست؟

اگر به ناحیه نزدیک به دم (شکاف کلواک) مارهای پیتون نگاه کنید، دو ساختار کوچک و ناخن مانند را در دو طرف بدن مشاهده خواهید کرد. این ها «مهمیزهای لگنی» نام دارند. این بخش های کوچک در واقع بقایای خارجی پاهای عقبی هستند که در طول میلیون ها سال تکامل، تحلیل رفته اند.

اما شگفتی اصلی در زیر پوست آن ها نهفته است. در کالبدشناسی این مارها، استخوان های لگنی کوچکی وجود دارند که به هیچ ساختار اسکلتی متصل نیستند و به صورت شناور در میان عضلات باقی مانده اند. این استخوان ها «اندام های وستیجیال» یا بازمانده های ژنتیکی نامیده می شوند؛ بخش هایی از بدن که کاربرد اصلی خود را از دست داده اند اما هنوز حذف نشده اند.

مهمیزهای لگنی مار

شواهد فسیلی: وقتی مارها راه می رفتند

فسیل ها پل ارتباطی ما با گذشته هستند و داستان حذف تدریجی پاها در مارها را تایید می کنند:

نجاش ریونگرینا (Najash rionegrina): این فسیل 95 میلیون ساله که در آرژانتین کشف شد، ماری را نشان می دهد که دارای دو پای عقب کاملا عملکردی و حتی استخوان خاجی (Sacrum) بوده است.

پاچی راچیس (Pachyrhachis): یک مار فسیل شده دریایی که پاهای کوچک اما مشخصی داشت و مرحله میانی تبدیل از مارمولک به مار را به خوبی نشان می دهد.

اینفوگرافیک نشانه هایی که زمانی مارها پا داشته اند

تغییر کاربری: پایی که دیگر برای راه رفتن نیست

تکامل به ندرت چیزی را کاملا دور می اندازد، مگر اینکه راهی برای استفاده مجدد از آن پیدا کند. امروزه مارهای نر از این مهمیزهای کوچک در طول فرآیند جفت گیری استفاده می کنند. آن ها با تکان دادن این مهمیزها روی بدن ماده، محرک های لازم را ایجاد می کنند. این یک نمونه کلاسیک از تغییر کاربری تکاملی است؛ اندامی که روزی برای راه رفتن بود، حالا به یک ابزار تولیدمثل تبدیل شده است.

مارها در طول ده ها میلیون سال پاهای خود را از دست دادند تا با محیط های خاص (مانند سوراخ های زیرزمینی یا لای بوته های متراکم) سازگار شوند، اما «حافظه ژنتیکی» و بقایای فیزیکی آن دوران را همچنان با خود حمل می کنند. تماشای مهمیزهای یک پیتون، تماشای زنده تاریخ تکامل است که مستقیما از عصر دایناسورها به امروز رسیده است.

گردآوری و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

ارسال به دوستان
انصارالله: متعهد می‌شویم نبرد طوفان‌الاقصی را تا زمان نابودی اشغالگران ادامه دهیم تغییر زمان مراسم بزرگداشت رهبر شهید انقلاب به میزبانی قوای سه‌گانه عقب نشینی ترامپ از تعرفه 20 درصدی تنگه هرمز ماجرای عجیب دزدیده شدن تکواندوکار اردنی و درخواست رشوه پلیس نایروبی قدردانی رئیس‌جمهور از ایستادگی و مقاومت مردم جنوب ایران اعمال محدودیت‌های ترافیکی در جاده‌های مازندران از چهارشنبه آتش‌سوزی در یک منزل قدیمی در خیابان دماوند تهران آیت‌الله سید مصطفی خامنه‌ای: صبر با انتقام از اشرار منافاتی ندارد جزئیات انهدام مراکز کنترل و فرماندهی ارتش آمریکا در حملات اخیر ایران (+عکس) فشار ۲۵ سناتور آمریکایی به پنتاگون برای افشای جزئیات حمله به مدرسه میناب انتقاد چاک شومر از رویکرد ترامپ در قبال ایران و افزایش قیمت‌ها معرفی پرچمداران کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا اعلام مبلغ پاداش مدال‌آوران بازی‌های آسیایی ناگویا توسط کمیته ملی المپیک آغاز خاموشی‌های پراکنده در تهران از ۲۴ تیرماه به دلیل گرمای شدید مخالفت انگلیس با طرح ترامپ برای تنگه هرمز